ชานยอลยืนอยู่หน้าห้องน้ำ
ทั้งตัวเหลือแค่ผ้าขนหนูผืนเล็กผืนเดียวที่คาดเอวเอาไว้
ไม่ต้องบอกก็พอจะเดากันรู้ใช่มั้ยว่าเขาจะทำอะไรน่ะ
?
มือหนาเอื้อมไปเปิดประตูห้องน้ำออก
นึกไม่ถึงเหมือนกันว่าแบคฮยอนจะไม่ล็อคประตูห้องน้ำ แต่พอเดินเข้าไปแล้วสังเกตดีๆ เขาถึงได้รู้ว่าลูกบิดประตูมันเสีย.. อาจจะเป็นโชคร้ายสำหรับแบคฮยอน แต่สำหรับเขา...
คงเรียกว่าเป็นโชคดีได้อย่างเต็มปากเต็มคำ (:
ร่างสูงเดินเข้าไปถึงตรงที่แบคฮยอนยืนอาบน้ำอยู่
หัวใจพลันกระตุกวูบเมื่อเรือนร่างเปลือยเปล่าของคนตัวเล็กปรากฏแก่สายตา
ผ่านอะไรมาตั้งเยอะ
ก็ไม่เคยเจอใครที่ทำให้เขารู้สึกแบบนี้เลยซักคน..
เขาเดินเข้าไปซ้อนข้างหลังแบคฮยอน
จากนั้นก็เอื้อมมือไปโอบกอดรอบเอวเอาไว้แล้วรั้งกายเข้ามาใกล้จนได้กลิ่นหอมของสบู่จากตัวอีกฝ่าย
“อ๊ะ! ช..
ชานยอล คุณเข้ามาทำไม !? ออกไปเดี๋ยวนี้เลย !”
“นายอาบน้ำนาน ฉันง่วงแล้ว”
“ผ.. ผมอาบเสร็จแล้วนี่ไง
จะออกไป.. อ๊ะ.. ชานยอล !!”
ร้องออกมาเมื่อโดนคนอายุมากกว่าพลิกตัวให้หันเข้าหา
แล้วออกแรงดันจนแผ่นหลังสัมผัสกับความเย็นของแผ่นกระเบื้อง “ปล่อยผมนะ
!”
“จะโกรธมั้ย ?”
“ก.. โกรธอะไร ? นี่!! คุยกับผมก็มองหน้าผมซิชานยอล !!”
เพราะชานยอลเอาแต่มองต่ำลงไปที่ส่วนนั้น
แบคฮยอนเลยยื่นมือทั้งสองข้างไปจับใบหน้าของอีกคนให้เงยขึ้น..
และรู้ตัวว่าทำพลาดไปแล้วก็ตอนที่ชานยอลเริ่มเบียดกายเข้ามาใกล้แล้วกดริมฝีปากมาแนบชิดกับกลีบปากบาง
“อื้อ!” แบคฮยอนเบิกตากว้าง
ไม่ว่าจะกี่ครั้งต่อกี่ครั้งก็ไม่คุ้นชินกับสัมผัสของชานยอล ยิ่งตอนนี้ทั้งคู่อยู่ในสภาพแบบนี้แล้วด้วย...
มือหนาเลื่อนขึ้นมาที่แผ่นอกบาง ก่อนที่นิ้วหัวแม่มือจะกดลงบนยอดอกแล้วคลึงไปมาเพื่อเรียกเสียงหวานจากอีกฝ่ายที่ทำได้แค่เพียงร้องอื้ออึงในลำคอ
ชานยอลละริมฝีปากออกมาเมื่อแบคฮยอนจิกเล็บลงบนแขนของเขาเข้าเต็มแรง
“ค.. คุณจะทำบ้าอะไร !?”
“ก็บอกแล้วไม่ใช่หรือไง.. ว่าเด็กโดดงานจะต้องโดนทำโทษ”
“แต่คุณเป็นคนพาผมกลับมาเองนะชานยอล
!”
“งั้นก็ทำโทษฉันซิ”
ยื่นใบหน้าเข้าไปใกล้กว่าเดิมจนริมฝีปากสัมผัสกัน “ทำโทษฉัน..
ทำให้ฉันคลั่งในตัวนายให้มากกว่านี้อีกซิแบคฮยอน...”
“ช.. ชานยอล”
“ทำให้ฉัน.. ขาดนายไม่ได้...”
“อ.. อื้ออ..” แล้วริมฝีปากของทั้งคู่ก็แนบชิดกันอีกครั้ง
แต่คงจะแตกต่างออกไปจากครั้งแรกเมื่อคราวนี้แบคฮยอนเลือกที่จะเปิดทาง...
ชานยอลค่อยเป็นค่อยไป เขาไล้เลียกลีบปากหวานและดูดคลึงอยู่ซักพักก่อนจะสอดเข้าไปเก็บเกี่ยวน้ำเชื่อมรสหวานทั้งๆ
ที่นิ้วมือทั้งสองข้างก็ยังคงวกวนอยู่กับยอดอกเล็กจนแข็งขึ้นเป็นไต แบคฮยอนชั่งใจในทีแรก ไม่กล้าโต้ตอบในรสจูบ แต่เมื่อชานยอลเริ่มนำพา..
อารมณ์เหล่านั้นก็ทำให้ทุกอย่างดำเนินไปอย่างเป็นธรรมชาติ
ชานยอลโลภมาก..
เขาลากมือจากแผ่นอกบางต่ำลงมาเรื่อยๆ จนกระทั่งถึงจุดกลางกายก่อนจะถอนริมฝีปากออกมา
“ฉันมีข้อเสนอให้นายนะเด็กน้อย...”
“... ?”
“เลือกเอาว่าจะทำไปพร้อมๆ กัน..
หรือจะให้ฉันทำนายแค่คนเดียว...”
“ชานยอล !”
“ถ้าฉันเหนื่อยคนเดียวล่ะก็..
ฉันคิดค่าจ้างทั้งคืนแน่ (:” ชานยอลยิ้ม.. เป็นยิ้มที่แบคฮยอนรู้สึกเกลียดมากที่สุดในตอนนี้!
คนตัวเล็กหน้าแดง หูแดง และลุกลามไปทั้งตัว แบคฮยอนไม่ได้ตอบว่าจะเลือกทางไหน
แต่มือเล็กก็เลื่อนไปกระตุกปมผ้าขนหนูที่ชานยอลใช้คาดเอวเอาไว้จนมันหลุดลงไปกองอยู่บนพื้นห้องน้ำ หลังจากนั้นชานยอลก็ฉกฉวยมือเขาไปจับไว้
และบังคับให้วางลงบนแกนกายที่แข็งขืนขึ้นมาตั้งแต่ตอนแรกที่เห็นร่างบางเปลือยเปล่า...
แบคฮยอนตั้งใจว่าจะเงยหน้าขึ้นไปต่อว่ากับเจ้านายตัวสูง
แต่ยังไม่ทันได้ทำอะไรทั้งนั้นริมฝีปากก็ถูกครอบครองอีก
ชานยอลใช้มือรั้งเอวบางเข้ามาแนบชิด
ส่วนอีกข้างก็กอบกุมแกนกายของแบคฮยอนเอาไว้ในมือ และเริ่มรูดรั้งเบาๆ ไปตามความยาว
ร่างบางสั่นระริก หัวใจดวงน้อยเต้นถี่รัวจนน่ากลัว..
พยายามตั้งรับกับบทลงโทษที่ชานยอลมอบให้ แต่ก็อ่อนไหวเกินกว่าจะทน.. สะโพกเล็กบิดไปมาเพื่อจะหนี
แต่ชานยอลกลับรู้ทัน เขาเบียดกายเข้าไปใกล้กว่าเดิม
ฝังจุมพิตให้แนบแน่นและเร่งมือก่อนที่เขาจะยอมให้แบคฮยอนลงโทษด้วยการขยับเอวสอบเข้าหามือเล็กที่กอบกุมส่วนนั้นของเขาไว้เช่นกัน
“อะ.. อื้ออ!”
“อืม...” เสียงครางในลำคอของทั้งคู่ต่างก็เป็นคล้ายน้ำมันราดบนกองไฟ..
ชานยอลถอนจุมพิตออกมา
และเปลี่ยนเป็นส่งลิ้นไปหยอกล้อกับใบหูแดงของอีกฝ่าย
แบคฮยอนซี้ดปาก หลับตาแน่น..
พยายามข่มเสียงน่าอายไม่ให้หลุดออกมามากกว่านี้
แต่เมื่อชานยอลเร่งมือ ทุกอย่างก็พังทลาย
“อ๊ะ.. อ๊า!
ช.. ชานยอล อะ..”
“ดีมากครับเด็กน้อย” และชานยอลก็ให้รางวัลด้วยการตวัดลิ้นกับติ่งหูแบคฮยอน
จากที่ชานยอลเคยเป็นฝ่ายคุมบทลงโทษทุกอย่าง
ตอนนี้กลับแปรเปลี่ยนเป็นแบคฮยอนที่เริ่มอาสาเข้ามาเป็นผู้ช่วยในการทำโทษครั้งนี้
มือเล็กขยับรูดรั้งแกนกายของชานยอลตามแรงอารมณ์
จะมีบ้างที่เผลอเด้งรับมือจนส่วนนั้นเสียดสีกันเป็นครั้งๆ
แบคฮยอนปรือตาขึ้นมองใบหน้าคมคาย
ก่อนที่จะกดริมฝีปากลงบนแก้มสากของชานยอล...
“อื้อ.. ผ.. ผม อึก! ขอบคุณนะ อ..” พูดไม่เป็นภาษาเมื่อร่างสูงไม่ยอมลดลาความเร็ว
จะมีก็แต่เพิ่มขึ้น เพิ่มขึ้น และก็เพิ่มขึ้นเท่านั้น
ชานยอลไม่ตอบอะไร
เขายกยิ้มมุมปากแล้วให้รางวัลเด็กน้อยด้วยการใช้ปากแตะเบาๆ ที่หน้าผากมน
สายน้ำจากฝักบัวยังคงไหลริน
แต่ก็ไม่ได้ช่วยให้ความร้อนระอุในกายของทั้งคู่ลดลงเลยซักนิด..
แต่แล้วเหมือนแบคฮยอนจะรู้ตัวว่าบทลงโทษใกล้สิ้นสุด.. มือเล็กจึงรูดรั้งส่วนนั้นของอีกฝ่ายเร็วขึ้น หวังไว้ว่าจะไปถึงจุดหมายพร้อมๆ กัน
และชานยอลก็สนองให้ด้วยการกระทำในแบบเดียวกัน
“ผ.. ผม อ๊า.. ผมจะ ส.. เสร็จแล้ว..
ฮึก.. อ๊า !!”
“อืมม.. เก่งมากครับ”
ชานยอลเอ่ยชมพร้อมกับรับร่างบางที่เข่าอ่อนไปเป็นที่เรียบร้อย เขาจัดการอาบน้ำให้แบคฮยอนใหม่ก่อนจะพาไปแต่งตัวและวางลงบนเตียง
96%
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น